Bugun...


Gönül Aksoy Altun

facebook-paylas
Papatya
Tarih: 28-05-2020 20:05:00 Güncelleme: 28-05-2020 22:57:00


Gerçek misin ? Hayal mi? Yoksa, uzun bir uykudan uyandıran düş mü bu?

Nasıl böyle, ben kendimin yabancısı olmuşum?

Sendin o, o baharlardı, o yapraklardı içimi ısıtan, yüzümü güldüren.

Yıllar yıllar önceydi, sendin ,yine bana umuda tutunma gücü veren.

Bak, şimdi hatırladım. Nasıl da unutmuşum.

Gitti gelmez bir daha dedikleri gün var ya.

O gün, işte bugündür. Bak bulutlar ara verdi, bak umutlar geri döndü papatya!

Seninla saçımıza taç yaptık baharları.

Hayat bizi sevmişti, biz hayatı sevmiştik.

Görmemiştik önümüzde uzanan şu dağları.

Biz adına sevgi denen ovada dinlenmiştik.

Hatırla o günleri!

Senden sonra düşleri ve o yıldızlı akşamları sevmiştik.

İçimizdeki kuşlar ,beyaz yapraklarında “Seviyormuş” fallarına inandı.

Geri dönmedi kuşlar, belli ki o fallar da, o kuşlar da yalandı.

Yıllar sonra seninle, kaçıncı bir gurbette, yeniden karşılaşmak ne ala.

Dağlar senin, ova senin, bahar senin… Pekala.

Görünce dağa taşa serpilmiş varlığını,

Bir kez daha umudumu, içimdeki bir kuşun ayağına bağladım.

Kaybettiğim ne varsa topladım birer birer.

Bir papatya demetinde ömrümü kucakladım.

Öyle güzel bir histe, öyle bir yerdeyim ki.

Öyle gerçekten uzak, öyle derindeyim ki.

Bitsin bitecek olan, zaman durmasın, aksın.

Alsın kim ne alacaksa ,beni bana bıraksın.

Sadece kırda açan bir çiçek mi papatya?

O bir hayat, o bir umut, benden yana ” Agafya”!

 



Bu yazı 1317 defa okunmuştur.

FACEBOOK YORUM
Yorum

YAZARIN DİĞER YAZILARI

YAZARLAR
ÇOK OKUNAN HABERLER
SON YORUMLANANLAR
HABER ARŞİVİ
Henüz anket oluşturulmamış.
nöbetçi eczaneler
HABER ARA
Bizi Takip Edin :
Facebook Twitter Google Youtube RSS
YUKARI